طبیعت گردی مشترک گروه های کوهنوردی وتوس و مهر در تنگه واشی

 (۲۱ تیر ماه ۱۳۸۷)

سرانجام صبح روز جمعه 21/4/1387 دومین برنامه کوهپیمایی فصل تابستان گروه کوهنوردی وتوس و اولین برنامه رسمی مشترک گروه مهر و وتوس با 70 شرکت کننده اجرا شد. ساعت اعلام شده تجمع در میدان مطهری 4:30 بامداد و ساعت حرکت وسیله نقلیه 5 صبح بود، که متاسفانه به دلیل تاخیر نیم ساعتی اتوبوس و جابه جایی افراد در وسایل نقلیه (اتوبوس42 نفر، مینی بوس 18 نفر، ون 10 نفر) ساعت 6 از قم به سمت تهران حرکت کردیم. ساعت 7:30 پس از محلق شدن سه تن از شرکت کنندگان تهرانی به سمت جاده فیروزکوه براه افتادیم. ساعت 11:30 اتوبوس توسط پلیس انتظامی به دلیل نزدن ساعت در دماوند و چهار نفر اضافه سرنشین متوقف گردید که خوشبختانه پس از یک وقفه یکربعه مجددا براه افتادیم...

 متاسفانه در همین حین متوجه شدیم که ون دچار عیب موتوری گردیده و 10 نفر از دوستان نزدیکی دماوند متوقف شده اند. 5 کیلومتر مانده به فیروزکوه، سمت چپ جاده بیمارستان امام خمینی قرار داد که در کنار آن جاده ای قرار دارد و یک تابلوی ما را به سمت تنگه واشی و روستای جلیزجند هدایت می کند. پس از طی مسیر نیم ساعته و عبور از روستا به پارکینگ تنگه واشی (سواشی) رسیدیم. با توجه به حجم ماشین و پر بودن پارکینگ ها می توان تخمین زد که جمعیتی در حدود 5000 نفر در منطقه حضور و تردد داشتند. با پیدا کردن جایی برای توقف اتوبوس همه افراد پیاده و آماده حرکت شدند. پس از تفکیک افراد به دسته های 20 نفره به جهت کنترل و هماهنگی بهتر و ارائه توضیحاتی درباره منطقه و علت نامگذاری تنگه سواشی و کتیبه دیدنی آن توسط یکی از دوستان گروه مهر، ساعت 12:20 براه افتادیم. قبل از حرکت، سرپرستان ساعت برگشت و میزان استراحت را تعیین و به گروه ها اعلام کردند. با عبور از کنار رودی کوچک سرانجام به تنگه رسیدیم. تنگه واشی در حقیقت سه تنگه می باشد که توسط دشتی زیبا و فضای باز از همدیگر جدا شدنده اند و علت تشکیل آن نیز عبور مسیر رود از میان دیواره های صخره ای می باشد که بر اثر فرسایش و جریان آب، کفی مسطح و پیاده رو مانند و دیواره هایی دالانی شکل پیدا کرده اند، مسیر عبور از میان این دالان آبی می باشد که ارتفاع آب در بیشترین جا بیشتر از 70 سانتیمتر نیست. آب بسیار خنک و سر کننده است، بطوریکه چند دقیقه اول کاملا آزار دهنده است، اما مدت زیادی طول نمی کشد که به سردی آب عادت می کنیم.

 گروه وتوس اولین دسته 20 تائی بود که به راه افتاد و طبق توافق، از زمان استراحت کاسته و به زمان پیاده روی افزودیم تا بتوانیم تا انتهای تنگه سوم و آبشار برویم. ساعت 2:30 بود که پس از عبور از تنگه اول و دشت آن، در زیر سایه درخت بزرگی برای استراحت و صرف ناهار توقف کردیم. ساعت 3:00 نیز به سمت تنگه های بعدی به راه افتادیم، که در کمال تعجب، و بر خلاف اطلاعات قبلی، خیلی زود به انتهای تنگه سوم و آبشار رسیدیم و دوستان ذوق زده هم، سردی آبشار و خیسی آب را فراموش کرده و تن به آب زدند. بعد از گرفتن چند عکس یادگاری و فیلم برداری ساعت 4:10 جهت برگشت اقدام کردیم. در مسیر برگشت چندین بار جهت همصدائی و شادمانی افرادی که در تنگه بودن توقف کردیم و همه انرژی ذخیره شده خود را تا آنجا که جا داشت تخلیه کردند،...  

راس ساعت مقرر به پارکینگ رسیدیم و همه به سلامت به ماشین ها رسیدند. هر چند که قبلا به راننده سفارش شد کردیم، اما متاسفانه هندوانه های شیرینی که برای این موقع خریداری شده بودند در آب خنک نشده بودند و تنها چند دقیقه ای آنها را در آب غلطاندیم و پس از براه افتادن در اتوبوس تا آنجا که می شد هندوانه خوردیم،...

در برگشت جهت اقامه نماز و صرف عصرانه نیم ساعت توقف کردیم و بعد یکسره به سمت قم براه افتادیم، و در نزدیکی دماوند به ترافیک سنگین عصر جمعه جاده هراز برخورد کردیم که با زیرکی راننده مسیری فرعی پیدا کرده و توانستیم بخشی از ترافیک را دور بزنیم، ولی با این  حال خیلی پیش نرفتیم زیرا تا پل جاجرود این ترافیک وجود داشت. هوا بسیار گرم، سرعت حرکت کم ماشین هم بدون کولر، تنها شادمانی بعضی دوستان بود که توانست سختی را فراموشمان کند.

ساعت 10:30 به تهران رسیدیم و پس از پیاده شدن دوستان تهرانی، بعد از عوارضی جهت اقامه نماز و صرف شام توقف نیم ساعته داشتیم. ساعت 12:15 نیز هر چند دیر، ولی با یاری خدا در کمال صحت و سلامت همه 60 نفر به قم رسیدند

نویسنده : حامد رزاقی (نقل از گروه کوهنوردی وتوس)