صعود گروه کوهنوردی وتوس به قلل رشته کوه های خورزن خورهه (۲۵ بهمن ماه ۱۳۸۷)

تیم های شرکت کننده در برنامه :

آقایان : حمزه ای - صالحی - شاهرخ - فنایی - مدادی - همتیان - علیزاده - مهران زینلی پور - شاهین - علمداری - محمد زینلی پور

خانم ها : رضایی خواه - فاضلی - سعادتی - سلیمانی - شهشهانی - رضایی

سرپرست : محمد زینلی پور

-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

گزارش برنامه به روایت :  محمد زینلی پور

نشستم دارم فکر می کنم چه طوری این گزارش رو بنویسم و شروع کنم، تا حالا همه جور گزارشی نوشته بودم به جز ... آخه سرپرست برنامه ای بودن و گزارش نویسی کردن از همون برنامه اصلا با هم جور در نمیان چون هر کردوم نگاه و نگرش خودشونو دارن. به هر حال دیگه قبول کردم و باید پاش وایسم !

از شنبه که بهم ابلاغ شد باید سرپرستی برنامه رو به عهده بگیرم، حقیقتش از تفکر حس سنگین مسولیتی که قرار بود بر عهدم باشه، چند شبی خواب درست و حسابی نداشتم! تا اینکه با همه هماهنگی ها و دغدغه های ثبت نام و غیره بالاخره جمعه رسید و کله ی سحر بیدار باش برای برنامه، کوله ها روی دوش، پیش به سوی میدون مطهری، مینی بوس اومده، چند تا از بچه ها هم اطرافش وایسادن، بر خلاف تصور اینبار هم اولین نفر نبودم !!

ای خدا با این 20 نفر ثبت نام شده چه کار کنیم؟! دیگه مطمئن بودم چهارپایه ازآن من خواهد بود! ولی خداروشکر بخت باهامون یار بود. با اینکه بچه های گروه بهمن که قرار بود با می نی بوس خودشون از تهران بیان دیشب کنسل کرده بودن اما دیگه دقیقه 99 ساعت برنامه رو نتونستیم برگردونیم همون 6 قبل. به هر حال ساعت 6:55 بود که گوشیم زنگ خورد : شاهین (بهمن) ! الو سلام شاهین جان، چطوری ... کجا؟ الان وارد قم شدین! چند نفر؟ شما و آقای صالحی فقط! با ماشین شخصی؟ زود بیایین به این آدرس ...

خانم حیدری تماس کرفتند و کنسل کردن، 4 نفر دیگر هم خواب موندن! 15 نفر هم حاظر، به به دوستان تهرانیمون هم رسیدن...

7:18 دقیقه بود که راه افتادیم، آهان راستی یادم رفت بگم به پیشنهاد محمود، شاهین و آقای صالحی هم ماشینشون رو نزدیک میدون پارک کردن و با ما همراه شدن، محمود هم خودش فردین بازی درآورد و نشست روی چهارپایه !

قرار شد برای رسیدن به دودهک از جاده قدیم اصفهان بریم چون به قول راننده 17 کیلومتر نزدیکتر بود ! جو صمیمی خوش و بش بچه ها مثل همیشه به بدو حرکت شروع شد و یکم جلوتر ساعت 7:45 بود که صبحانه از کوله ها بیرون آورده شد، به به ...

توقفی کوتاه در ساعت 8:35 دقیقه در بین راه برای استفاده از سرویس بهداشتی و دوباره حرکت.

روستای خورهه درامتداد جاده دودهک که در کیلومتر 70 قم - دلیجان از سمت راست جدا می شود، وجود دارد. به ترتیب روستاهای دودهک، خورهه، طایقان، ورین و عیسی آباد مجموعه روستاهایی هستند که در یک امتداد کشیده شده و در تقسیمات محلی جز بخش محلات و از توابع استان مرکزی می باشند. برای رسیدن به خورهه باید پس از گذر از دودهک، دوراهی را سمت راست رفته و مسیر را برای رسیدن به خورهه دنبال کنید؛ مسیر سمت چپ شما را به نینه، آبگرم و در نهایت محلات می رساند. (با سپاس از آقای صالحی که در اختیار گزاشتن نقشه منطقه توسط ایشون، ثبت مسیر را جهت نگارش گزارش امکان پذیر ساخت)

مشاهده و بازدید از آثار باستانی خورهه واقع در حومه روستا و جنوب امامزاده سکینه خاتون، قسمتی دیگر از برنامه بود که در ساعت 9:05 دقیقه انجام شد و خستگی 1:45 دقیقه ای راه رو اندکی از تنها زدود. دوستان هم لطف کردند و توضیحات راهنما گونه بنده رو تحمل فرمودند !

بعد از ثبت تصاویر یادگاری در کنار خانه و مناره های باستانی، مجددا سوار بر می نی بوس شدیم و بعد از پیمایش راه خاکی در ساعت 9:55 دقیقه به پاکوب رسیدیم. لباس ها تعویض شدند، کوله ها بر دوش رفتند و بعد از معارفه ای کوتاه مدت، حرکت در ساعت 10:03 دقیقه آغاز شد. جلودار تیم خانم رضایی خواه، عقب دار تیم آقای مدادی و کمک سرپرست برنامه هم آقای صالحی تعیین شدند. مسیر پیشنهادی آقای حمزه ای که راهنمای برنامه بودند، حرکت در دره بین کوه ها و در واقع بر روی رودخانه ای بود که ظاهرا عدم بارش های مناسب امسال باعث خشک شدنش شده بود. نکته عجیب وجود گرمای بیش از حد هوا بود که آدم رو یاد تابستون می انداخت، با اینکه کوه های اطراف همه پر از برف بودن اما ظاهرا این منطقه از نعمت های آسمانی بی بهره مونده بود. ( اون موقع فهمیدم غیر از شهر خودمون قم جای دیگه ای هم می تونه اینجوری باشه !!! )

شمارش انجام شد و تیم 17 نفری حاظر همگی با چهره ای خندان و روحیه ای پر از انرژی مسیر را دنبال می کردند. راه سنگلاخی و پر از شن های ریز و درشت بود و حکایت از رودخانه ای داشت که شاید روزی دشت پایین دست را آباد و سر سبز می کرد اما امروز نه از اون دشت زیبا خبری بود نه اون رودخانه خروشان؛ جز بیابانی خشک و دره ای شنزاری چیزی به جا نمونده بود.

گرما کم کم غیر قابل تحمل می شد و تصوری غلط از برنامه ای زمستانه و سرد موجب پوشیدن لباس های ضخیم و به همراه آوردن پوشاک اضافه، حتی گتر و یخ شکن شده بود! 10:23 دقیقه، استراحتی جهت کم کردن لباس و رفع خستگی داده شد. حرکت مجدد در ساعت 10:34 دقیقه انجام شد و گروه با نظم خاص همیشگی، پشت سر هم و در یک ستون به حرکت خود ادامه داد.

کمی جلوتر باید راه رو از میان شکافی که ما را به دامنه و سپس سه تیغ هدایت می کرد، بالا می کشیدیم. کوله ها کمی برای بچه ها سنگینی می کرد، مسیر هم از شیب تندی برخوردار بود، ابتدا تصمیم گرفتم وسایل اضافه در مکانی که مسیر فعلی را برای بازگشت اجبار می کرد، گزاشته شود، اما با فداکاری تعدادی از دوستان برای حمل بارهای اضافه، بدون نیاز به انجام این تصمیم به راه خود ادامه دادیم.

چند مورد ریزش سنگ های لغزنده و سست، خطرات در کمین بودند که خدا را شکر مثل همیشه با عنایت خدا و درایت نفرات برای رعایت فاصله استاندارد جهت حرکت، به خیر گزشتند. با اینکه اعضایی برای اولین باردر برنامه کوهنوردی شرکت می کردند، اما سابقه ورزشی و مجرب بودن در رشته های رزمی از جمله جودو و ووشو، باعث شده بود با نفسی افزون تر و اراده ای پولادین مسیر دشوار را پا به پای دیگران پیموده و قله امید را فتح کنند.

بالاخره در ساعت 11:15 دقیقه شیب تند به پایان رسید و صعود به بالای سه تیغ اصلی انجام شد. صرف اندکی تنقلات و نوشیدنی های خنک از جمله موارد خوب هنگام استراحت که بهترین جای برنامه هم محسوب میشه !

بعد از استراحت تیم به دو گروه تقسیم شد و تیم صعود کننده شامل 10 نفر + راهنما مسیر قله را در پیش گرفتیم و بعد از گذر از مسیرهای دست به سنگ و صخره ای در ساعت 11:45 دقیقه اولین قله و سپس چند دقیقه بعد، دومین قله مرتفع رشته کوه خورزن توسط اعضای دلیر گروه کوهنوردی وتوس فتح شد. تصاویر یادگاری همراه با پرچم گروه گرفته شد و بعد از اندکی استراحت و هم خوانی سرود ای ایران، قله را به قصد بازگشت به محل استقرار دیگر اعضای تیم ترک کردیم.

صرف ناهار پس از بازگشت به سه تیغ و یال اصلی، بهترین رفع کننده خستگی صعود بود که در ساعت 12:35 دقیقه انجام شد. بعد از آن صرف چای و نسکافه و بالاخره 13:07 دقیقه حرکت به سمت دامنه، که به دلیل شیب زیاد مسیر صعود، فرود از مسیری دیگر و در امتداد شمال شرقی انجام شد. بعد از کم کردن ارتفاع و گذر از مسیر گل آلود و برفی، یال به تپه ای ختم می شد که آغاز شیب همراه با شن اسکی بود. اصولا از اونجایی که تخصص من زمین خوردن توی چنین مسیرهایی هست، لذا هر از گاهی بدین گونه موجبات شادی اعضای تیم فراهم می گشت !

بعد از چند دقیقه پیمایش شن اسکی ها در امتداد جنوب غربی، رسیدن به رودخانه و سپس 14:03 دقیقه کنار می نی بوس که انتظار ما رو می کشید. راهنمای برنامه که آوردن ناهار را به بالا فراموش کرده بودند، در زمان تعویض لباس بچه ها و استراحت، مشغول صرف ناهار شدند. و سر انجام 14:30 دقیقه حرکت به سمت شهر و دیارمان ...

در بین راه مطابق معمول همیشه جلسه انتقادات و پیشنهادات برنامه برگزار شد و سپس توقفی در ساعت 15:23 دقیقه در جوار امام زاده عبدالله جهت برپایی نماز و سپس مجددا حرکت به سمت قم.

با خودم فکر کردم که الحمدالله این برنامه هم به خوبی و با موفقیت به پایان رسید و خدا را شکر گفتم که مسئولیت سرپرستی من هم بی دردسر تمام شد. 16:15 دقیقه همزمان با خبر مساوی شدن نتیجه داربی پایتخت و سر و صدای بچه ها و گذر از کنار ورزشگاهی که زنده زنده در حال برگزاری بازی صبای قم و پگاه گیلان بود، دروازه شهر هم نمایان شد و پایان خوش دیگری را برای کوهنوردان پر نشاط وتوسی رقم زد ... پایان.

سپاس فراوان از سرکار خانم سلیمانی که ثبت لحظات را در شرایط دشوار صعود، به خوبی و درستی به انجام رساندند

نویسنده : محمد زینلی پور 

-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

تصاویر برنامه

[...] allery_Khorhe- 010.jpg 53 KB

[...] allery_Khorhe- 001.jpg 91 KB

[...] allery_Khorhe- 007.jpg 60 KB

[...] allery_Khorhe- 006.jpg 68 KB

[...] allery_Khorhe- 011.jpg 106 KB

[...] allery_Khorhe- 009.jpg 46 KB

[...] allery_Khorhe- 008.jpg 42 KB

[...] allery_Khorhe- 004.jpg 66 KB

[...] allery_Khorhe- 003.jpg 93 KB

[...] allery_Khorhe- 002.jpg 81 KB

[...] allery_Khorhe- 005.jpg
67 KB