گلگشت گروه کوهنوردی وتوس از وسف تا رهق ( ۵ تیرماه ۱۳۸۸ )

جمعه گذشته گروه کوهنوردی وتوس با ۱۹ نفر متشکل از اعضا و میهمانان خود راهی منطقه زیبای وسف شد و طی یک راهپیمایی ۸ ساعته تمام اعضای تیم موفق به پیمایش مسیر رفت و برگشت دهکده وسف تا روستای رهق شدند.

گزارش برنامه به روایت : سرکار خانم رضایی خواه

صبح روز برنامه حرکت از میدان مطهری حدودا با 30 دقیقه تاخیر انجام شد. من و خانم آرندیان هم از این فرصت استفاده کردیم و راهی نانوایی شدیم تا نان سنگکی برای صبحانه تهیه کنیم. وقتی برگشتیم دیدیم 2 نفر از آقاین به نام های همتیان و یزدانی هم نان خریده بودند و از این رو پیدا بود جمعه ای سرشار از نان سنگک در پیش رو داریم! تعداد افراد ثبت نام کننده زیاد بود لذا بعضی از بچه ها مجبور شدن 2 تا یکی روی صندلی ها بشینن. بالاخره در ساعت 6 می نی بوس بنز آقای واشیان راننده مهربون و شاد، با 19 نفر از اعضای شرکت کننده به سمت جاده کاشان به راه افتاد.

میدان شهر قائم ماشین توقفی داشت تا آقای مدادی سرپرست برنامه به تهیه صبحانه بچه ها مشغول بشه. آقای رحیمی، زینلی و عباسی هم در رساندن سینی های کوچک چای (که در واقع درب قوطی سوهان بود) به داخل مینیبوس، نقش ایفا کردند. صرف نان و پنیر و چای در ماشین نقطه آغازین گلگشت امروز بود!

در دوراهی لنگرود به علت اشتباه لپی که در مسیر یابی راهنما انجام شده بود به اشتباه روستای رهق از مسیر کاشان و مشهد اردهال عنوان شد که خوشبختانه به زودی اصلاح شد و دوربرگردان ما را به سمت روستای خورآباد در مسیر شهر کهک هدایت کرد. در واقع هدف ما روستای رهق بود ولی از مسیر فردو و دهکده وسف.

در طول راه جو دوستانه زیبایی در بین بچه ها جاری بود. سه تن از دانشجویان رشته جهانگردی دانشگاه جامع هم که برای اولین بار به ما پیوسته بودند کم کم حس غریبی را کنار گذاشتند و با صمیمیت هم کلام دیگر اعضا شدند.

هرچه به سمت جنوب قم در امتداد مسیر جاده ای پیش می رفتیم روستاها سر سبز تر و باغ های میوه پر بار تر می شدند. چنانکه در فردو دیگر می شد گیلاس های رسیده قرمز و آماده برداشت را به خوبی لابه لای شاخه درختان دید. بعد از گذشتن از فردو کم کم امامزاده بوره، میعادگاه همیشگی ما برای رسیدن به قله برف انبار نیز پشت سر گذاشته شد. حدود 10 دقیقه بعد ویلاهای زیبای دهکده محققین همراه با سرسبزی فراوان که ما را به یاد جاده های شمال می انداخت از بین دره نمایان شد. اینجا قم بود؟ یا گوشه ای از کلاردشت که در مکان و زمان جا به جا شده بود!

مینیبوس جلوی نگهبانی و کنار در ورودی توقف کرد. آقایان مدادی و زینلی برای هماهنگی و ارائه مجوز برنامه به سمت اتاق نگهبانی رفتند. منطقه بسیار زیبا بود و شاید یکی از دلایل شاداب موندن آن سیم خاردارهایی بود که نشان از قرق منطقه می داد. به دستور سرپرست مینیبوس همانجا بیرون نگهبانی پارک شد و بچه ها هم همراه وسایلشون پیاده شدند.

بعد از تعویض لباس وارد منطقه شدیم و چند قدم جلوتر زیر سایه یکی از ساختمان ها توقف کردیم تا جلسه معارفه برگزار شود. دایره تشکیل شد و افراد شروع به معرفی خودشون کردند. سرپرست هم نکاتی را متذکر شد و مسولین گروه به این شکل انتخاب شدند : خانم رضایی خواه (اینجانب) جلودار – آقای عباسی عقب دار – آقای رحیمی تبار راهنما و آقای زینلی پور به عنوان عکاس گروه

استارت حرکت در ساعت 8:20 دقیقه از دهکده وسف به سمت رهق زده شد. باغ های وسف پر از درختان سیب بود که به گفته آقای زینلی در ماه مهر می شد دلی از سیب های سبز آب دار درآورد. در حاشیه جاده خاکی و نسبتا متروکه ای که ما را به سمت رهق پیش می برد، در لابه لای آخرین زمین های زراعی وسف که پشت سر گذاشته می شد، پر بود از گل های صورتی و خوش بوی محمدی که هر از گاهی بچه ها را برای چیده شدن وسوسه می کرد. در بین علف زار ها و مراتع سر سبز هنوز شقایق های سرخ بهاری دیده می شد و این اعجاب سندی بود بر خنک بودن منطقه که در آغازین روزهای فصل تابستان هنوز گل های بهاری فروردین و اردیبهشت ، به فراوانی به چشم می خورد.

شیب 60 درجه که آغاز شد کمی جلوتر متوجه شدم یکی از خانم ها دچار افت فشار و سرگیجه شده که خوشبختانه مشکل خاصی نبود و با کمی تنقلات و آب حل شد. مرز استان اصفهان هم پشت سر گذاشته شد و این همان جایی بود که شیب تند پایان می یافت و سرازیری دره رهق با درختان سر سبزش در دور دست ها خودنمایی می کرد. باد خنکی که ظاهرا درسرآشیبی مرز اصفهان گرفتار شده بود، شروع به وزیدن کرد و این خود نوید نزدیکتر شدن به چشمه خنکی که انتظار ما را می کشید را می داد.

مزارع جو و درختانی  را که اولین زمین های زراعی رهق در مسیر ما محسوب می شد را پشت سر گزاشتیم. گروه با ریتم خوبی پیش می رفت و نغمه های آرام و بلند گفت و شنود از تمام طول صف شنیده می شد.

بعد از حدود 1 ساعت و نیم پیاده روی در ساعت 9:50 دقیقه به چشمه سر سبزی که اطراف آن را درختان تنومند و کهن فرا گرفته بودند رسیدیم. مسیر جویی را که از چشمه سرازیر می شد خزه ها و پونه های وحشی به قرق خود درآورده بودند. ورودی چشمه به گونه ای سنگ چین شده بود که با هجوم گله های دام تخریب نشه.

زیر اندازها پهن شدند و باز هم صبحانه ! از دور گله دامی از راه می رسید. کم کم چای آتشینی که آقای رحیمی و مدادی با کمک دیگر دوستان تهیه کرده بودند هم آماده شد و طعم دودی آن در زیر سایه خنک درختان با همراهی صدای شر شر چشمه آب، رنگ و بویی رویایی پیدا کرده بود و این با شیر بز تازه ای که چوپان مهربان گله برایمان دوشیده بود، صد چندان شد.

11:07 دقیقه مجددا تصمیم به حرکت گرفته شد و گروه در امتداد جاده راه خود را از سر گرفت. پراکندگی باغ ها و درختان مسیر از یک سو و دوراهی های زیاد جاده از سویی دیگر باعث شد تا مسیر کمی از هدف اصلی انحراف پیدا  کند، تا حدی که باغ های سر سبز رهق در کوزه و ما گرد بیابان گشتیم !!!

مسیر خاکی و کم مرتع مجددا به سمت درختان باغ تغییر جهت داده شد و در کنار چشمه آبی که استخر پایین دست تپه ای را پرآب می کرد، دستور توقف و صرف نهار داده شد.

بچه ها در قالب گروه های 5 تا 6 نفره زیر سایه درختان سکنی گزیدند. کم کم نهار های سرد آماده از کوله ها بیرون آورده شد و با افروختن آتش و همچنین گازهای پیکنیک، غذا های گرم نیز آماده خوردن شد.

بعد از صرف نهار و خواندن نماز در ساعت 14:35 دقیقه چند تصویر یادگاری همراه با پرچم گروه کوهنوردی وتوس گرفته شد و بعد به جهت اینکه برای بازگشت عمده طول مسیر را به صورت سربالایی در پیش داشتیم سرپرست تصمیم به بازگشت گرفت.

در طول راه سرودهای مختلفی با صدا و نغمه های آوازی تقلیدی و طنز مرتبط با روزهای اخیر خوانده شد و افراد هم با تکرار قسمت هایی از آن به هم صدایی پرداختند. به ستون یک منظم گروه به پیش رفت تا اینکه در ساعت 15:50 دقیقه مجددا به چشمه آبی که صبح کنار آن صبحانه را صرف کرده بودیم رسیدیم و گروه بعد از پر کردن ظروف آب و استراحتی 10 دقیقه ای، مجددا به بازگشت ادامه داد تا اینکه شیب تند به پایان رسید و گروه به مرز قم پا گذاشت. دهکده محققین وسف بز هم نمایان شد و باری دگر با ویلاهای نوساخته اش دل ما را آب کرد. در سراشیبی مسیر فرصتی هر چند کوتاه فراهم شد برای علاقه مندان به طبیعت که بتوانند از آویشنی که مشامشان را آکنده کرده بود بچینند و برای استفاده به خانه ببرند.

حس زیبای با دوستان در کنار طبیعت بودن با پایان یافتن مسیر کم کم به خاطره تبدیل شد و به افسوسی برای جدایی تا هفته آینده بدل گشت. خدا را شکر گفتیم از این همه نعمت که به ارزانی به ما اعطا شده بود. باز هم برنامه ای دیگر به پایان رسید تا بدین شکل برگی از تاریخ همدلی و همراهی و همیاری یاران وتوسی رقم زده شده باشد. ساعت 18 اتمام مسیر بازگشت و پایان راهپیمایی ...

#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#

کلیپ ویدئویی :

دریافت فایل کم حجم ویدئویی : دانلود کلیپی از برنامه (لینک غیر مستقیم)

(روش دانلود : روی متن نوشته بالا کلیک کنید و منتظر بمانید تا صفحه جدید کاملا باز شود ، سپس در وسط صفحه بر  روی مستطیل خاکستری رنگ کلیک کنید ، پنجره دانلود نمایان می شود)

ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ++ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ+ـ

تصاویر برنامه :

دریافت همه تصاویر زیر در یک فایل فشرده : دانلود فایل زیپ (لینک غیر مستقیم)

(روش دانلود : روی متن نوشته بالا کلیک کنید و منتظر بمانید تا صفحه جدید کاملا باز شود ، سپس در وسط صفحه بر  روی مستطیل خاکستری رنگ کلیک کنید ، پنجره دانلود نمایان می شود)

تصاویر برنامه از : محمد زینلی پور